سپس او از تاريخ ابن نجار نقل كرده است كه در جعفريه ، روستايى از توابع خالص و نزديك بغداد ، سنگ قبرى آشكار شد كه روى آن ، نوشته شده بود : « بسم الله الرحمن الرحيم هذا ضريح الطاهر على بن محمد بن على بن الحسين بن على بن ابىطالب ( ع ) » . روى آن نيز گنبدى از خشت ، ساخته شد و پيرمردى از كاتبان ، به نام على بن نعيم كه عهده‌دار نوشتن ديوان خالص بود ، آن را تعمير و تزيين كرد و بر آن لوسترهايى از مس آويخت و اطرافش نيز رواق وسيعى ساخت ؛ به‌طورىكه از زيارتگاه‌هاى مشهور شد . « 1 » سپس ابن‌طقطقى اضافه مىكند كه اكنون اين آرامگاه ناشناس ، خراب و ويرانه است و گروهى از فقرا در آن سكونت دارند و احتمال دارد تا مدتى ديگر ، اثرى از آن به‌جاى نماند . « 2 » اما ديگران معتقدند كه قبر على بن امام محمد باقر ( ع ) ، در حوالى كاشان واقع شده و معروف به « مشهد باركرس » و « مشهد اردهال » است و داراى گنبد و بارگاه باشكوهى است و بسيارى از علما نيز در شأن و جلالت و كرامات وى ، مطالبى نوشته‌اند . « 3 » به هر حال ، اگر بپذيريم كه قبر سلطان على بن امام محمد باقر ( ع ) در جعفريه و در موقعيت فعلى آن ، يعنى جامع سلطان على بغداد ، قرار دارد و گزارش ابن طقطقى را بپذيريم ، در اين صورت ، مشهد اردهال ، مدفن يكى ديگر از سادات خواهد بود كه بايد در اين موضوع ، تحقيق بيشتر كرد .

--> ( 1 ) . الاصيلى ، همانجا . ( 2 ) . الاصيلى ، ص 148 ؛ المشاهد المشرفة ، ج 6 ، ص 95 . ( 3 ) . رياض العلماء ، ج 4 ، ص 216 ؛ منتهى الآمال ، ج 2 ، ص 79 .